خیلی ناراحت بودم
ناراحت از تلاش کردن ی سری در راستای ناراحت کردنم
داشتم برا پونه تعریف میکردم
که چرا واقعا چرا ؟
پونه گفت :
چرچیل ....
تو نباید از ذات بد کسی ناراحت شی
ولی میتونی به خودت افتخار کنی
به خاطر همه مهربونیات که هر کی میبینه به زندگی و دنیا امیدوار تر میشه
به خاطر همیشه صادق بودنات
به خاطر رو راست بودنات
به خاطر کینه ای نبودنات
تو خیلی ویژگی داری که الان تو دنیا پیدا نمیشه
وجودت و از دنیا نگیر دختر
سرت و بگیر بالا
به خاطر خودت
به خاطر همه اشتباهات
به خاطر همه انتخابای درستت
همش و همش خودت بودی
زندگی کردی
یاد گرفتی
یاد دادی
بدجنس و بدذات نبودی
همین تو را بس....
بگم چقد دلم ضعف رفت به خاطر همه این حرفایی که شنیدم یا مشخصه ؟
