شهر ما ی شعبه علامه حلی و ی شعبه فرزانگان داشت

ما همه هم دیگه رو میشناختیم

یکی از پسرا بود

اسمش پیمان

ادم ب شدت باهوشی بود رشتش تجربی بود و در نهایت رتبش دو رقمی شد البته بدون سهمیه

من یادمه ما ازش بدمون میاد ب خاطر رفتاراش

ی جوری نسبت ب دخترا گارد میگرفت ک حس بد میگرفتی

حالا من ک دورادور میشناختمش

ی بار بعد کنکور همه بچه ها رفته بودیم کافه دیدمش

ولی دوستم ک تجربی بود هم ازش بدش میومد

تیپش ک همیشه یقه سه سانت و انگشتر عقیق دستش بود

ترم یک بودیم

ک خبر عقد اون با یکی از دوستای دیگم شنیدم

اون دختره مذهبی نبود

بعد ازدواج ارتباطش با هممون قطع کرد

تو اینستا عکس و استوری کربلا و مشهد میذاشت

با چادر

خوشحال ب نظر میرسید

پسره خانواده پولداری داشت

خونه زندگیشونم توپ بود

بعد چند سال خبر طلاقشون شنیدم

برگام ریخت

فکر میکردم این دو تا خیلی خوشبختن

فهمیدم پسره دست بزن داشت😐😐😐

واقعا ب حس ششمتون اعتماد کنید

وقتی وایب بد میگیرید یعنی ی داستانی هست