میدونین 

من خیلی اعتماد ب نفس پایینی دارم 

این خیلی بده 

ولی خودم و مقصر نمیدونم 

حالا به هر حال 

من با این اعتماد بنفس ضعیف

هیچ وقت 

فکر نمیکنم 

کاری کنم ک تاثیر گذار باشه 

یا کسی من و یادش بمونه 

هیچ وقت تو مرکز توجه بودن و دوست ندارم 

تو جمع های شلوغ خیلی حضور ندارم 

چون هی باید به بقیه توضیح بدم ک من تو خودم نیستم 

فقط حرفی ندارم و دارم از حرف زدنتون استفاده میکنم 

خلاصه 

کسی ام ک فکر میکنم بود و نبودم هیچ فرقی نداره 

برا خودم زندگی میکنم در کل 

ولی گاها 

بعضی اتفاقا می افته 

که خیلی تعجب انگیز و جالب و پر حس خوب ه 

مثل اون روزی ک محدثه بهم گفت بین همه ادمایی ک میشناخت دعا دعا میکرد کنار من باشه چون من میتونم اروم کنم ادما رو ... میتونم بهش قدرت تحمل بدم و مطمینه تنهاش نمیذارم 

یا اون روزی که ساره با نگرانی اومد گفت : چرا دیگه یادداشت نمیکنی رو برگه ها و بزنی رو دیوار؟

من با تعجب گفتم : نمی دونم حس کردم دیگه حالم و خوب نمیکنن 

ساره گفت : ولی من هر روز صبح ک بیدار میشم میام یادداشتات و حس و حالت ک نوشتی و زدی رو دیوار میخونم و کلی انرژی میگیرم 

من: جدی؟

ساره: اره بخدا توروخدا بازم بنوییییس

یا اون روزی که برگشتم خونه و برگه هامو از رو دیوار اتاقم کندم 

بعد اون هر کی میومد خونمون ی راست میرفت تو اتاقم و با تعجب میگفت پس نوشته هات کو؟؟؟؟؟؟؟

یا اون روزی که هامون زنگ زده بود بهم و گفت : میدونم الان شرایطش و نداری حرف بزنی ولی به حرف زدن و صدای ارومت نیاز دارم ک اروم شم باهام حرف بزن 

یا همین چند روز پیش ک دختر عموم ی جمله ای گفت من خندیدم چون ب نظرم باحال بود 

دخترعموم گفت : فقط تویی ک اینجوری تلفظ میکنی کلمه ها رو و اینجوری جمله میسازی:))

من : واقعا ؟ من اینا رو گفتم ؟

دخترعموم: اره من از تو یاد گرفتم :)))

یا مهمونای امشب ک بعد اینکه باهم حرف زدیم گفتن : طرز حرف زدن و لحن حرف زدن تو انقد خاص ه که هیچ وقت یادشون نمیره 

هیچ وقت فکر نمیکردم کسی خوب یا حتی بد چیزی از من یادش بمونه

جالبه