قصه از جایی شروع شد
ک من برای تست ای پی آی ها
رفتم ساختمون مرکزی
اونجا دیدم
فشار کاری کم
تایم آزاد بیشتر
و بچه ها دارن دوره میبینن
دوره های دواپس و زبان و ...
حسادت تمام وجود اینجانب رو فراگرفت
تو گروه ک همه مدیرامون هستن
آمپر چسبوندم
و گفتم چ وضعشه
تو ساختمون مرکزی اسکرام مستر داره دوره دواپس میبینه
من ک دولوپرم
دوره دواپس ندارم
من دو ساعت از تایم روز و برای خودم میخوام
یا شما دوره تهیه کنید
یا تایم بدین ک خودمون دوره تهیه کنیم بخونیم
فرداش ک رفتم شرکت
همه داشتن میگفتن
حاجی پشمام
چرچیل حرف زد
اونم چ حرفی
داشت مدیر و میزد
بعد من استرس گرفتم ک
نکنه بد حرف زدم
ولی حس نمیکنم بد حرف زده باشم
شاید چون هیچ وقت اعتراض نمیکردم به چشم اومد
نه؟
