همانگونه ک قبلا هم تو این بلاگ نوشتم

من وقتایی که دلتنگی خرم میگیره

دست به دامان سریال ایرانی های قدیمی میشم ک با خانواده میدیدیم

انگار تماشای این سریالا

مرور اون لحظه ها تو ذهنم

ارومم میکنه

به کجا چنین شتابان

یکی از اون سریالاست

یادمه برا شبکه تهران بود

ولی دوشنبه ها شبکه دو تکرارش میداد و من و ابجیام نگاش میکردیم

یادش بخیر

راستش شاید الان با ابجیام ی جا باشم نهایت نیم ساعت تحمل کنم و بعد حوصلم سر بره

دغدغه های اونا خیلی متفاوت تره

طبیعیه

اختلاف سنی ما خیلی زیاده

خواهرزادم و من کمتر اختلاف سنی داریم تا خواهرام :))