میخوام صادقانه باهاتون درد و دل کنم خب؟
من کشورم و دوست ندارم
به هزار دلیل
مشکلات اقتصادی
مشکلات امنیتی
مشکلات عدیده رفاهی
و مهم تر از همه اینکه فقط و فقط با موندن تو تهران پیشرفت میکنی
پس منی ک شهرستانی ام
مجبورم برای پیشرفت از شهرم دور باشم
و در مرحله بعد برای پیشرفت باید از کشورم برم
همه اینا باعث میشه که من هیچ تعصبی نسبت به کشورم نداشته باشم
دلم براش تنگ نشه
ی غیر ایرانی گ از کشورم بد میگه
من تو دلم همش دارم تاییدش میکنم
و خلاصه کلام متنفرم از ایران
امااااا
هموطنام...
این قضیه در مورد هموطنام اینطوری نیست
مثلا ی همکار داریم
خیلی راحت میگه
ملت ما احمقن
ملت ما کند ذهن
و و و
تا جایی ک
ی بار برگشتم بهش گفتم چطوری جرات میکنی به هموطنات اینطوری بگی مرد گنده؟
احمق تویی به جای اینکه پشت هموطنات باشی
خودت و بالاتر میدونی
کند ذهن تویی ک باعث میشی ما تو. رو تحمل کنیم
میدونی میخوام چی بگم؟
ایران پشیزی برای من ارزش نداره
ولی ایرانیا
چه بخوام چ نخوام
پاره تن منن
نمیدانم
امروز ک پست کیش و گذاشتم
کامنتایی ک اومده بودن دلداری میدادن ک پولش اوکی میشه برو خوش بگذرون و اینا
اینطوری بودم ک چشمام پر اشک شد
از حجم هم دردی آدما
میدونی تو خیلی وقتا نیاز داری حس کنی داری شنیده میشی
و ایرانیا به طرز عجیبی هم و حمایت میکنن
بمیرم برای خودمون ک تو این خراب شده ایم :(
